بسم اللّه الرحمن الرحيم ديباچه الحمد للّه [ ( 1 ) ] الاول الذى لا ابتداء لوجوده ، الاخر الذى لا انتهاء لجوده ، الملك الذى ليس لملكه زوال ، الدائم الذى لا يكون لسلطانه انتقال ، و الصلاة على من ختمت برسالته مصارع باب النبوه ، و فتحت بجلالته مشارع كتاب الفتوه ، و السلام على إله الناصرين لدين الاسلام ، و اصحابه الكاسرين للاصنام ، و سلم تسليما كثيرا كثيرا . اما بعد : چنين گويد بندهء دعاگوى مسلمانان الناصر لاهل السنة و الجماعة ، الداعى الى اللّه تعالى ابو عمر عثمان بن محمد المنهاج سراج الجوزجانى [ ( 2 ) ] عصمه اللّه تعالى عن الزلل و التوانى ، كه چون فيض فضل آفريدگار تعالى و تقدس ، تاج و تخت سلطنت ممالك هندوستان ، و بالش مسند اقاليم اسلام را بفر تارك مبارك ، و يمن پاى گردون‌ساى خدايگان عالم ، سلطان سلاطين ترك و عجم ، مالك رقاب ملوك امم ، فرمان فرماى ابناء آدم ، ناصر الدنيا و الدين ، غياث الاسلام و المسلمين ، صاحب الخاتم في ملك العالم ، ذو الامان لاهل الايمان ، وارث ملك سليمان ، ابو المظفر محمود بن السلطان التتمش [ ( 3 ) ] يمين خليفة اللّه ، قيم امير المؤمنين ، اعلى اللّه سلطانه ، و خلد برهانه ، و عظم شانه ، و ادام لحرز الاسلام امانه ، آراسته و مزين گردانيد ، و خطبه و سكه به حليهء اسم و لقب همايون آن پادشاه زيب و زينت يافت ، و ايوان ساهى [ ( 4 ) ] و ميدان پادشاهى ، به شعاع طلعت لقايش نور و بهاء گرفت ، و پرتو آفتاب سلطنتش از مطالع بختيارى ، بر اطراف

--> [ ( 1 ) ] از نسخهء اصل ، اين مقدمه افتاده ، از روى نسخه مطبوع كلكته عينا گرفته شد . [ ( 2 ) ] راجع بنام مؤلف و پدر و وطنش به تعليقات آخر كتاب رجوع شود ( ر : 1 ) [ ( 3 ) ] مط : التمش ، ولى چنانچه در تعليقات اين كتاب تحقيق خواهد شد التتمش اصح است . [ ( 4 ) ] كذا در اصل ، در لغت عرب در ماده سهو معانى سكون و ملايمت موجود است ، و سهى كوكبى است از بنات نعش ( المنجد ) ، اگر چه صيغهء اسم فاعل ساهى در كلام عرب بمعنى بلند و رفيع نقل نشده ، شايد مؤلف در اين جا توسيعا آن را بمعنى رفيع و ساكن آورده باشد و نيز محتمل است كه اصل كلمه ( شاهى ) باشد و به تصحيف كاتب ( ساهى ) گرديده باشد .